Het waarderen van ons leven.

Het waarderen van ons leven.

Het kan worden samengevat ‘ongelukkig’ te zijn, of met het woordje; geluk of welzijn.

Hiermee hebben wij het geestelijke, mentale- en fysieke welzijn correct verwoord.

Lotgenoten, vertrouwelingen; doktoren, psychologen, psychiaters en kerken zijn er druk mee, nu er zoveel te kiezen valt aan soorten ziektes, begrippen en opvattingen over ‘beter en gelukkig zijn’.

Wanneer wij ons geen raad weten ‘over een niet te kunnen hanteren levenssituatie’ wenden wij ons doorgaans, naar eerste ingeving, tot de ons bekende specialisten voor antwoorden.

“Het waarderen van ons leven.” verder lezen

Vallen en opstaan

Beste tijdgenoot, lieve mensen,

Vriend, wanneer ook jij het Goede wilt, is er hoop op vrede en herstel!

“Het is niet dat wat wij denken of geloven dat de toekomst bepaalt, maar onze zielstaus bepaalt tot welk hemelrijk wij behoren!”

Op basis van wat GOD ooit sprak is er op alle niveaus van leven een terugkerend patroon van ‘vallen en opstaan’ waar te nemen; het wordt bepaalt door onze wil!

Toen GOD (de Bron van Licht, Liefde en Leven) de opstandige engel opdracht gaf om een genadetijd voor ons (de engelen die onder haar in de hemelse gewesten tegen GODs engelen hadden gevochten) uit genade te vormen, wist GOD (de Schepper) dat list en bedrog deel zou gaan uitmaken van onze inborst.

“Vallen en opstaan” verder lezen

Jezus redt!

De remedie tegen onze zwaktes.

De Joden dachten en hoopten destijds dat de Messias, die door de Profeten was aangekondigd dat Die komen zou, hen, het volk, met geweld zou komen verlossen van hun overheerser en bezetter, de Romeinen.

De kerk met hun oude boeken, willen, dat wij op de fysieke mens Jezus (in de wolken) blijven wachten. Een dwaasheid dat ons naar de dood buiten GODs Licht, Jezus, houdt…

“Jezus redt!” verder lezen

De laatste ademsnik bepaald het.

Beste tijdgenoot, lieve mensen,

Het oude is voorbij en het nieuwe is gekomen!

De oude boeken (de Schriften) zijn achterhaald bij het uitnodigen/toelaten/het doen inwonen van de Trooster; de Geest van de levende GOD (de Bron van Licht, Liefde en Leven.)

Het is Jezus, de eeuwige, Die lééft.

Met Hem, Christus de Trooster, inwonend zijn wij beter af, dan met de tijd-/wereldgeest*! (*de kleermaker die ons, door GOD opgedragen, uit de stof voor een tijdelijk leven vormgaf, die ons ego voedt met zelfgenoegzaamheid om ‘het tijdelijke’ tot God te verheffen, met tot gevolg de eeuwige dood.)

“De laatste ademsnik bepaald het.” verder lezen

Jezus, Naam boven alle namen.

Ben jij ook gefocust op het vinden van Christus?

Nou, kijk maar in de spiegel want Hij, Jezus, heeft jou gevonden! Aldus Paulus in Galaten 2:20, Mattheus 5:12-14, Johannes 3:3.

Erken Jezus als Heer en je zal leven!

‘Worden als Jezus’ houdt in: dat men, naast het verkrijgen van Jezus Zijn Goede en zuivere karakter (mentaliteit), wij ook in staat zijn om met de inwoning van de Trooster (de Geest van GOD) in Zijn verkregen Naam* kwalen en kwaden, die het lichaam aanvallen of bedreigen, kunnen verjagen.

Jezus Zijn Naam* = de ‘Stok’, genoemd in Psalm 23, is de macht, Die verkregen wordt bij de erkenning van Jezus tot GOD. Lees, de statuswissel van de ziel, met de inwonende Trooster. (De Staf.)

Het kunnen verjagen van bedreigende kwalen en kwaden houd NIET in, dat wij onze GOD, de Heer Jezus bij geval van een zwak geloof, en een ingetreden ziekte of aandoening niet meer om genezing mogen te bidden.

Het kunnen verjagen van kwaden is, met het eeuwige Leven in het Licht, de bonus op de relatie die je met Jezus bent aangegaan.

“Jezus, Naam boven alle namen.” verder lezen

Met kerst werd het overstappen.

Kerst, is overstappen van ‘traditioneel geloven’ naar geloof in Jezus erfenis;  ‘de GODDELIJKE Macht om (naar eigen wil) de Naam Jezus in te kunnen zetten’.

Beste tijdgenoot, lieve mensen,

Hoe wij elkaar op de hiërarchieke weg aanspreken hangt af op welke tree wij ons bevinden.

Is die ander een gezaghebbende ouder of een hoger geplaatste op de maatschappelijke ladder, dan is de standaard dat die persoon met u wordt aangesproken.

Is het een gelijke, zoals broer, zuster of een collega, dan mogen wij die tutoyeren, en gewoon met je of jij betitelen.

Vandaag de dag ligt ‘het gezag’ onder vuur.

Zo vond ik het vreemd, dat toen ik in Frankrijk woonde de dominee/pastor beslist niet getutoyeerd mocht worden, maar hij de kerkgangers wel voorhield om in het gebed God te tutoyeren…

In België was het ook vreemd, want daar moet men, ongeacht de relatie of leeftijd, de ander met u aanspreken.

“Met kerst werd het overstappen.” verder lezen