Beschrijving
Met het knagende tekort aan aandacht en waardering als 3e zoon en 9e kind van de 14, zocht ik regelmatig mijn toevlucht tot het nabije bos om mijn frustraties kwijt te raken. Met een stuk hout sloeg ik daarmee tegen boomstammen tot het hout brak. Dat luchtte op!
Mijn helder en logisch denkend verstand had toen al korte metten gemaakt met de christelijk orthodoxe leer van mijn ouders, die mij – weliswaar oprecht, maar onwrikbaar – ‘in de leer’ opvoedde.
Toen ik op negenjarige leeftijd thuiskwam en mijn moeder vertelde dat ik tussen de wolken een blinkende Romeinse strijdwagen had gezien, met vier paarden ervoor en een geharnaste krijger erin, zei zij slechts: “Dat heb jij je vast verbeeld.”
Naast het gemis aan aandacht en liefde werd ik ook nog eens niet geloofd! Als oprecht en braaf kind was dat ronduit pijnlijk.
