Beschrijving
Met het knagende tekort aan aandacht en waardering zocht ik regelmatig mijn
toevlucht tot het nabije bos om mijn frustraties kwijt te raken. Met een stuk hout sloeg ik daarmee tegen boomstammen tot het hout brak. Dat luchtte op! Mijn helder en logisch denkend verstand had toen al korte metten gemaakt met de christelijk orthodoxe leer van mijn ouders, die mij – weliswaar oprecht, maar onwrikbaar – ‘in de leer’ opvoedde.
Toen ik op negenjarige leeftijd thuiskwam en mijn moeder vertelde dat ik tussen de wolken een blinkende Romeinse strijdwagen had gezien, met vier paarden ervoor en een geharnaste krijger erin, zei zij slechts: “Dat heb jij je vast
verbeeld.” Naast het gemis aan liefde werd ik nu ook niet geloofd. Als oprecht
en braaf kind was dat ronduit pijnlijk.
